نوشته‌های محمدمهدی معادی‌خواه

روزنوشت‌ها، خاطرات، دیدگاه‌ها، تحلیل‌ها،‌ توصیه‌ها، تجربیات و...

روزنوشت‌ها، خاطرات، دیدگاه‌ها، تحلیل‌ها،‌ توصیه‌ها، تجربیات و...

وبلاگ شخصی و رسمی من، محمدمهدی معادی‌خواه (-۱۳۷۴)؛ دانشجوی کارشناسی رشتهٔ «تربیت دبیر زبان انگلیسی» در دانشگاه فرهنگیان.

خیلی خوش آمدید. اینجا یادداشت‌های شخصی و عمومی من را می‌خوانید.

اینجا قرار است دربارهٔ موضوعات مختلفی که به آن‌ها می‌اندیشم و دیدگاه‌های شخصی‌ام بنویسم.

آخرین مطالب

۸ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «کارهای خوب» ثبت شده است

کمک آنی «نذرآب» با شماره‌گیری کد #۵۱۵۱*۷۳۳*

سرپرست سازمان داوطلبان جمعیت هلال احمر جزئیات کمک به آسیب دیدگان از خشکسالی را تشریح کرد.

 Ú©Ù…Ú© آنی «نذرآب» با شماره‌گیری کد #5151*733*

به گزارش سلامت خبرگزاری تسنیم، حبیب درگاهی - سرپرست سازمان داوطلبان جمعیت هلال احمر گفت: هموطنان نیکوکار می‌توانند به منظور تسریع و تسهیل در یاری رسانی به آسیب دیدگان از خشکسالی در مناطق محروم جنوب شرق کشور با شماره گیری کد دستوری #5151*733* از طریق تلفن همراه، مساعدت‌های نقدی خود را به هر میزان اهدا کنند.

درگاهی با اشاره به همکاری "آسان پرداخت"، به عنوان  حامی داوطلب طرح ملی "نذرآب"، افزود: همچنین تمامی نیکوکاران و خیرین می‌توانند با انتخاب اپلیکیشن " آپ" و ورود به منوی نیکوکاری و سپس گزینه "نذرآب"، کمک‌های نقدی خود را برای تامین آب شرب هموطنان آسیب دیده از خشکسالی در استانهای سیستان و بلوچستان، کرمان و خراسان جنوبی واریز کنند.

وی افزود: شماره حساب 66666 جمعیت هلال احمر در بانک‌های ملت، صادرات، رفاه، سپه، کشاورزی، مهرایران، دی ، پارسیان و پست بانک  به این امر خیر اختصاص یافته است.

برنامۀ جهانی غذا، مبارزۀ جهانی با گرسنگی (برنامۀ جهانی غذا، سازمانی وابسته به سازمان ملل متحد است که دفتر مرکزی آن در شهر رُم در ایتالیا قرار دارد و در هشتاد کشور دنیا، دارای دفتر محلی و فعالیت می باشد. در ایران، یکی از فعالیت های برنامۀ جهانی غذا، کمک غذایی و مالی به پناهندگان افغانستانی است. برنامۀ جهانی غذا، دارای دفتر محلی در تهران است)

لینک شمارۀ یک (1) | درگاه پرداخت اینترنتی وبسایت بانک تجارت (پرداخت امن اینترنتی شتابی)


 لینک شمارۀ دو (2) | درگاه پرداخت اینترنتی شرکت پرداخت الکترونیک سامان کیش  (پرداخت امن اینترنتی شتابی)


لینک وبسایت رسمی دفتر برنامۀ جهانی غذا در ایران fa.wfp.org

مرحوم پروفسور دکتر ابوبکر زین‌العابدین عبدالکلام (A. P. J. Abdul Kalam)، دانشمند علوم موشکی و هسته‌ای و رییس‌جمهور اسبق هند، سخنرانی بسیار جالب، آموزنده و تأمل‌برانگیزی دارند که می‌تواند الهام‌بخش باشد و ما را به تفکر وادارد. مخاطب این سخنرانی، مردم هند هستند؛ اما ما ایرانیان نیز به عنوان مردمان کشوری در حال توسعه، می‌توانیم مخاطب بخش عمده‌ای از این سخنان باشیم و از این گفتار، بیاموزیم تا کشوری بهتر و فردایی زیباتر داشته باشیم.

مطالعۀ این متن، اشاره‌ای ارزشمند برای یافتن نقش شخصی خود ما در توسعه و پیشرفت کشور، به ما می‌دهد.


شما به جای هند، نام ایران را بگذارید و مشکلات کشور ما را به جای مشکلات هندوستان، جایگذاری کنید.


  سخنرانی پروفسور زین‌العابدین عبدالکلام از اندیشمندان هند و پدر انرژی هسته‌ای این کشور


«

در خلال سه هزار سال گذشته، مردمانی از سراسر جهان به سرزمین ما، هندوستان، حمله کرده‌اند؛ زمین‌های ما را غصب کرده و اموالمان را به یغما برده‌اند. پس از اسکندر، یونانیان، ترک‌ها، مغول‌ها، پرتغالی‌ها، بریتانیایی‌ها، فرانسوی‌ها و هلندی‌ها بر ما تاخته‌اند؛ ولی ما، هیچ خصومت و جنگی را علیه ملت دیگر به راه نینداخته‌ایم. ما کسی را نکشته‌ایم؛ زمینی را غصب نکرده‌ایم و تلاش نکرده‌ایم تا فرهنگ و تاریخ سرزمینی را آن‌گونه که خود می‌خواهیم، تغییر دهیم. با وجود این که ما، باید به خود ببالیم؛ ولی لازم است برخی موارد را، هرچند علیه ما باشد، قبول کنیم. طی چهل سال گذشته، ما یک کشور در حال توسعه بوده‌ایم؛ ولی اکنون وقت آن رسیده که به سوی توسعه‌یافتگی حرکت کنیم. از لحاظ تولید ناخالص داخلی، ما در میان پنج کشور نخست جهان هستیم. نرخ رشد اقتصادی ما در برخی عرصه‌ها، ده درصد است. فقر رو به کاهش است و پیشرفت و توسعۀ ما در سطح جهان به رسمیت شناخته شده‌است. با این حال، ما از اعتمادبه‌نفس کافی برای این که خود را ملتی توسعه‌یافته بدانیم، برخوردار نیستیم.

چرا رسانه‌ها در اینجا اینقدر منفی هستند؟ چرا ما در هند، نقاط قوت و دستاوردهای خود را نمی‌پذیریم و آن را مسخره می‌کنیم؟ ما ملت بزرگی هستیم. ما موفقیت‌های بزرگی داشته‌ایم؛ ولی نمی‌خواهیم به آن‌ها اذعان نماییم. چرا؟! ما کشور اول جهان در تولید شیر هستیم. ما در ساخت برخی انواع ماهواره‌ها کشور اول جهان هستیم. ما دومین تولیدکنندۀ آرد در جهان هستیم. ما دومین تولیدکنندۀ بزرگ برنج جهان هستیم. میلیون‌ها مورد از این دست موفقیت‌ها در زندگی ما وجود دارد؛ ولی رسانه‌ها اغلب بر اخبار بد، ناکامی‌ها و فجایع تمرکز می‌کنند. سال‌ها پیش، زمانی که در تل‌آویو بودم؛ یک روزنامۀ اسرائیلی را می‌خواندم. در روز قبل از آن، بمباران‌های زیادی رخ داده و منجر به مرگ بسیاری شده بود؛ ولی صفحۀ اول روزنامه، به تصویری از مردی یهودی اختصاص داشت که ظرف پنج سال، زمین بیابانی و سنگلاخ خود را به مزرعه‌ای سبز و پرمحصول تبدیل کرده‌بود. این تصویری بود که هرکسی در اول صبح با آن مواجه می‌شد. جزئیات کشتار، بمباران و مرگ، در درون روزنامه و در بین سایر اخبار، پنهان بود. ولی در هندوستان، ما تنها دربارۀ مرگ، بیماری، تروریسم، تجاوز و جنایت می‌خوانیم. چرا ما اینقدر منفی هستیم؟! رسانه‌های ما به شکل چشمگیری در خصوص نگرشی که در ذهن ما شکل گرفته، مسئولند. رسانه‌ها تفکر و فلسفۀ منفی‌نگری و بدبینی را ترویج می‌کنند. سؤال دوم؛ چرا ما به عنوان یک ملت، اینقدر واله و شیدای کشورهای دیگر هستیم؟! ما فقط لباس، تلویزیون، فناوری و تکنولوژی خارجی را می‌پسندیم. مگر نمی‌دانیم که احترام به خود، از خوداتکایی و اعتمادبه‌نفس حاصل می‌شود؟

روزی در حیدرآباد مشغول سخنرانی بودم که یک دختر چهارده‌ساله از من تقاضای امضا کرد. از او پرسیدم که هدفش در زندگی چیست؟ پاسخ داد که می‌خواهم در هندوستانی پیشرفته زندگی کنم. از نظر او، شما و من بایست این هند پیشرفته را بسازیم. ما، باید علناً اظهار کنیم و جار بزنیم که هندوستان، کشوری توسعه‌نیافته نیست؛ بلکه ملتی بسیار توسعه‌یافته دارد. شما ممکن است بگویید که دولت ما کارآمد نیست. یا این که قوانین ما، خیلی قدیمی هستند. شما ممکن است بگویید که شهرداری، آشغال‌ها را به‌خوبی جمع نمی‌‌کند؛ خطوط تلفن به خوبی کار نمی‌کنند؛ راه‌آهن بیشتر به یک جوک شبیه است. خطوط هوایی ما، بدترین در سراسر جهان هستند و بسیاری از نامه‌ها و مرسولات پستی، هرگز به مقصد نمی‌رسند. شما ممکن است بگویید که کشور ما، محلی برای زندگی سگ‌ها شده و یک زباله‌دانی بزرگ است. شما ممکن است بگویید و باز هم بگویید.... ولی سؤال اینجاست که چه کاری برای پیشگیری از این‌ها انجام داده‌ایم؟

یک هم‌وطنتان را در حال مسافرات به سنگاپور، در نظر بگیرید. نامی برای او انتخاب کنید. چهره‌ای برای او در ذهنتان ترسیم نمایید. هنگامی که او از فرودگاه وارد سنگاپور می‌شود؛ هرگز ته‌سیگار یا ته‌ماندۀ مواد غذایی خود را بر روی زمین نمی‌اندازد. شما از خطوط متروی آن کشور، احساس غرور می‌کنید. شما پنج دلار برای عبور از خیابان اُرچارد، در بین ساعت پنج تا هشت بعدازظهر، می‌پردازید. اگر بیش از زمان مقرر، در رستوران یا پاساژی که در برگۀ شناسایی‌تان ذکر شده؛ توقف کنید؛ به محل پارکینگ بازمی‌گردید تا بلیت پارکینگتان را سوراخ کنید. در سنگاپور، شما هیچ چیز نمی‌گویید؛ هیچ انتقادی نمی‌کنید؛ این‌گونه نیست؟! شما جرأت ندارید در ماه رمضان در اماکن عمومی دبی چیزی بخورید. همچنین، جرأت ندارید که بدون پوشاندن موها در جده، تردد کنید؛ یا در واشنگتن، سرعت خودرویتان از پنجاه و پنج مایل در ساعت (88 کیلومتر بر ساعت) تجاوز کند و به مأمور راهنمایی و رانندگی بگویید: «تو مگر مرا نمی‌شناسی؟!» شما پوست میوه‌هایی را که در سواحل استرالیا و نیوزیلند می‌خورید؛ فقط در سطل زباله می‌اندازید. آیا شما در خیابان‌های توکیو آشغال می‌ریزید؟ چرا شما در بوستون، بلیت تقلبی خریداری نمی‌کنید؟ ما کماکان داریم دربارۀ همان «شما» صحبت می‌کنیم. شمایی که سیستم یک کشور خارجی را در آن کشور، به راحتی قبول می‌کند؛ ولی در کشور خود، این کار را نمی‌کند. شما که به محض بازگشت به هند، کاغذها و ته‌سیگار خود را بر زمین می‌اندازید.

شما که در یک کشور خارجی، شهروندی مطیع قانون هستید؛ چرا همین کار را در هند انجام نمی‌دهید؟ زمانی در مصاحبه‌ای، نمایندۀ معروف بمبئی، آقای تینایکار، نکته‌ای گفت: «قدم زدن سگ‌های افراد ثروتمند، در پیاده‌رو و خیابان‌ها، سبب تجمع مقادیر زیادی فضولات شده که منظرۀ شهر را بسیار زشت و نامطبوع ساخته.» وی در ادامه افزود: «سپس همان مردم در گوشه‌و‌کنار از دولت و مقامات به دلیل کثیف بودن پیاده‌رو و خیابان‌ها انتقاد می‌کنند. آن‌ها توقع دارند دولت برایشان چه‌کار کند؟! با خاک‌اندازی سگ‌ها را دنبال کند و هرجا آن‌ها فشاری بر روده‌هایشان احساس کردند؛ خاک‌انداز را زیرشان بگیرد؟! در آمریکا، مالکان سگ‌ها همگی خاک‌انداز یا وسیله‌ای را با خود می‌برند تا هرگاه سگشان کارش را انجام داد؛ محل را پاک کنند. همین شرایط در ژاپن نیز وجود دارد. آیا شهروندان هندی، این کار را در اینجا انجام می‌دهند؟!» او راست می‌گفت. ما دولت را وسیله‌ای برای فرافکنی مسئولیت‌ها از دوش خود می‌دانیم. ما می‌خواهیم مثل نازپروردگان، گوشه‌ای بنشینیم و انتظار داشته‌باشیم دولت برایمان همه‌کار انجام دهد؛ در حالی که خود هیچ‌گونه مشارکتی نمی‌کنیم. ما از دولت انتظار داریم همه‌جا را تمیز کند؛ ولی از انداختن زباله به همه‌جا به‌جز سطل آشغال، ابایی نداریم. ما انتظار داریم که راه‌آهن، دستشویی‌های تمیزی برایمان فراهم کند؛ ولی خودمان نمی‌خواهیم طرز صحیح استفاده از کاغذ توالت را بیاموزیم1. ما از هواپیمایی هند توقع داریم که بهترین غذا و امکانات را برایمان فراهم کند؛ ولی دست از دزدی و برداشتن چیزهای کوچک برنمی‌داریم. جالب است که حتی کارمندان هواپیمایی نیز دست به این کار زشت می‌زنند. این همۀ سیستم است که باید تغییر کند. خب، چه کسی باید سیستم را تغییر دهد؟! مگر سیستم، از چه چیزی تشکیل شده؟ پاسخ خیلی ساده است. سیستم شامل خود ما، همسایگان، هم‌محله‌ای‌ها، همشهریان، ساکنان سایر شهرها و دولت می‌شود. هنگامی که نوبت به ما می‌رسد تا مشارکت مثبتی در سیستم داشته باشیم؛ خود و خانواده‌مان را در پیلۀ امنی در یک گوشه قرار می‌دهیم و مثال‌هایی از کشورهای دور می‌زنیم و منتظر می‌شویم تا مخاطبان بگوید: «بله! درست می‌فرمایید. مملکت ما درست نمی‌شود!» ما مردم برای بیدار شدن از خواب، نیاز به صدای مسلسل داریم! چند انتخاب داریم: اول، آن که منتظر جادوگری بمانیم تا با جاروی جادویی خود، تمام سرزمین‌مان را پاک‌سازی کند و یا این‌که کشور را ترک کنیم و از آن، بگریزیم؛ مثل افراد تنبل یا ترسو. ما به آمریکا می‌گریزیم تا در زیر نورِ پیشرفت و توسعۀ آن‌ها، حمام آفتاب بگیریم و سیستم‌شان را تحسین کنیم. هرگاه نیویورک ناامن شد؛ به انگلستان می‌رویم. هنگامی که انگلستان دچار رکود و بحران اقتصادی شد؛ با پروازی به کشورهای حاشیۀ خلیج فارس مهاجرت می‌کنیم. هرگاه خلیج فارس دچار جنگ و بحران شد؛ ما برای رهایی خود، به خانه و نزد دولت هند بازمی‌گردیم. هرکسی به دنبال سوءاستفاده و تجاوز به کشور است. کسی به فکر تغذیۀ سیستم نیست. ما وجدان خود را به پول و منابع شخصی فروخته‌ایم.

من سخنان خود را با جمله‌ای از جان اف. کندی به پایان می‌برم که روزی به مردم هندوستان گفت: «تلاش کنید هرآن‌چه لازم است را انجام دهید تا هند نیز کشور پیشرفته‌ای مانند سایر کشورهای پیشرفته باشد.2»

»


ترجمۀ کیوان شعبانی‌مقدم

 

از کتاب « نه یک انتخاب، که تنها انتخاب»، کیوان شعبانی‌مقدم و پریسا پاشایی. قم: انتشارات شاکر. چاپ دوم: 1394. شابک: 8-57-2883-964-978. شمارۀ مدرک: 3881263. موضوع: محیط زیست، حفاظت، آلودگی‌ها، تأثیر بر محیط زیست. رده‌بندی کنگره: 1394، 9ن 6ش/TD174



پانویس


1. قضیۀ کاغذ توالت در ایران باید به رعایت نظافت در سرویس های بهداشتی تبدیل شود که برخی رعایت نمی کنند. بومی سازی را خودتان انجام دهید. تشکر.
2. کندی حرف های خوب و جالب زیاد دارد. مثل این که علیه اسرائیل هم یکجا، چیزی گفته. بیخود نبود دخلش را آوردند. (به محتوای این مطلب، ارتباط چندانی نداشت؛ ببخشید)

پی نوشت

خطوط تلفن همراه و هواپیمایی های داخلی ما تا حدودی دچار مشکلاتی مانند هند هستند. اما پُست، خدا را شکر، وضع قابل قبول و رضایت بخشی دارد.

دقت بفرمایید که فقر در هند به دلیل جمعیت زیاد، بسیار وضع فجیع و وحشتناکی دارد. فقیرترین فقرای ما هم وضعشان به بدی و وحشتناکی فقرای هند نیست. فساد در مؤسسات خیریۀ هندی در بعضی نقاط بسیار است. (ماجرای خانم نرگس کلباسی اشتری و رایاگادا (؟!)) هند به دلیل قدرت در صنایع تسلیحاتی و دفاعی و هوافضا، تاحدودی جزو قدرت های نوظهور است. از نظر رفاه، در برخی زمینه ها وضع ما بهتر است و در بعضی کالاها و اقلام هم، آنجا ارزانی است. بنزین در کشور ما ارزان تر از آنجاست. خلاصه اگر هند به جایی رسیده، به هرجایی که بوده؛ ما هم می توانیم به آنجا برسیم.

جان مایۀ این سخنرانی آن است که برای خود وظیفه و مسئولیت تعریف کنیم و نسبت به خود و نقش خود حساس باشیم و در حد امکان، هر جا می توانیم؛ به امور کشور خود کمک کنیم. به فساد فکر نکنیم؛ از خود شروع کنیم.

ایران ما در تولید برخی میوه ها در ردۀ نسبتاً خوبی است. در برخی صنایع هم پیشرفت هایی داشته. ما نیروی کار متخصص داریم؛ بچه های شریف و صنعتی امیرکبیر و... را داریم؛ اراده و کاهش فساد لازم است. در نبود فساد، اتفاقات خوب بسیاری خواهد افتاد. فساد هم کوچک و بزرگ و خرد و کلان دارد و کوچکترین فرد هم می تواند مرتکب آن شود.

مشارکت در امور ملی، از پرداخت مالیات تا همکاری با نهادهای دولتی و مردمی و کمک به مدارس و... تا ایجاد اشتغال و نریختن آشغال و همکاری در بازیافت و...، دامنۀ وسیع و گسترده ای دارد.



خواهران، برادران، میدونید چرا دولت هرگز در کشور ما پاسخگو نیست؟ یکی از دلایلش مطالبهگر نبودنِ ماست.... هر مسئلهای مربوط به دولت هست، از راههای مختلف از دولت بخواین که کاری کنه و نتیجه رو اعلام کنه.... یکی از اون راهها هم تماس با شماره تلفن 111 در سراسر کشوره.

کمک به هم‌نوع کاری بسیار خوب، پسندیده و لذت‌بخش و صدالبته اثرگذار است. با کمکی هرچند اندک و با مشارکت جمعی می‌توان مشکلات و آسیب‌های روحی را کاهش داد. البته کمک مالی، تنها راه کمک یا بهترین راه کمک نیست و صرفاً یکی از راه‌هاست. همان‌طور که استاد عزیز مجازیم، آقای شعبان‌علی در این مطلب از وبلاگشان با دیدی همه‌جانبه و مدیریتی-راهبردی نشان داده‌اند؛ اما این پست، به کمک مالی آنلاین به مؤسسات خیریه می‌پردازد.

در دنیای امروز که دنیای انتقال سریع داده‌هاست، انجام هر کار به صورت اینترنتی از ملزومات زندگی روزمرۀ امروز است. کار خیر و کمک مالی به نیازمندان و مؤسسات خیریه هم از این امر مستثنی نیست. در این مطلب برخی از بهترین، فعال‌ترین، امین‌ترین و شناخته‌شده‌ترین مؤسسات خیریه را که دارای امکان پرداخت الکترونیک کمک‌های مالی هستند، معرفی می‌کنیم. اگر به من اعتماد ندارید که منطقی و قابل درک هم هست (هیچ وقت نباید در فضای مجازی بدون شناخت یا بررسی موضوع به کسی اعتماد کرد)؛ صفحات دیگر و صفحۀ اصلی وب‌سایت های معرفی شده را بررسی کنید. هدف از این پست صرفاً معرفی امکان انجام کار خیر در فضای مجازی به صورت کاملاً امن و آسان است. در درگاه پرداخت بانک‌ها هم نام پذیرنده که مؤسسۀ خیریۀ باشد، درج شده است. اگر به هر دلیل از جملۀ قطعی شبکۀ شتاب یا اشکال در تجهیزات شبکۀ بانک های مقصد، مبدأ و واسطه، پرداخت انجام نشود؛ در صورت کسر مبلغ از حساب شما، حداکثر بعد از دو روز کاری (غیرتعطیل)، مبلغ به اضافۀ شندرغاز خسارت به حساب شما واریز می‌شود. این اتفاقی است که در مورد خریدهای اینترنتی هم پیش می‌آید و البته در بیشتر موارد پرداخت بدون مشکل انجام می‌شود. اگر مشکلی پیش آمد و مبلغ از حساب شما کسر شد و بعد از دو روز کاری هم بازگردانده نشد، به وب‌سایت میز امداد شتاب بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مراجعه کنید. اگر کارت بانکی شما و درگاه پرداخت هر دو متعلق به یک بانک باشند، با شماره تلفن امداد مشتریان آن بانک تماس بگیرید یا به لینک گزارش مغایرت تراکنش (یا ثبت تراکنش ناموفق یا گزارش تراکنش ناموفق یا پیگیری تراکنش ناموفق یا چنین چیزی) در وب‌سایت آن بانک مراجعه کنید. به هر حال مشکلات به ندرت پیش می‌آیند و هرگز هم یک ریال در شــــــبکۀ بین بانکی شتاب گم نمی‌شود (چه برسد به شبکۀ داخلی یک بانک)؛ بنا بر این، امکان پرداخت آنلاین کمک به نهادهای خیریه، هنوز هم امکان خوبی است.


از زمان تهیه این لیست تا زمان حال، برخی از آدرس ها تغییر کرده یا از دسترس خارج شده اند.
سامانۀ ویژه و متمرکز بانک کشاورزی برای پرداخت به سازمانهای خیریه و عام المنفعه (برای مشاهدۀ سازمانهای بیشتر، نوار پیمایش (اسکرول بار) سمت چپ را به پایین بکشید) (<- این لـینک را روز هـفدهـم دی ماه نود و شـش اضافه کردم و اکنون که مـی نویسـم، کار می کند؛ باشد که بعداً هم کار کند و پایدار باشد)


- سازمان بهزیستی کشور

مددجویان بهزیستی تعداد و تنوع بسیاری دارند. معلولان، ازکارافتادگان، سالمندان، کودکان یتیم، بانوان بی‌سرپرست یا بدسرپرست، خانواده‌های زندانیان و... سازمان بهزیستی کشور که نهادی دولتی، تخصصی و تحت نظارت است، در اینجا امکان پرداخت الکترونیک را فراهم کرده و علاوه بر آن این امکان را نیز پیش‌بینی کرده که مصرف کمک و حوزۀ کاری که با مبلغ پرداختی انجام می‌شود (چگونگی خرج کمک شما) نیز توسط شما تعیین شود؛ چه از لحاظ مذهبی و چه از لحاظ گروه هدف و یا نیازی که مبلغ برای آن صرف می‌شود. تقسیم‌بندی مصرف کمک از لحاظ مذهبی، فطریه (عام و سادات) و کفاره و از جهت نوع مصرف، کمک به کودکان بی‌سرپرست، کمک‌هزینۀ تأمین مسکن، کمک‌هزینۀ ازدواج و جهیزیۀ جوانان نیازمند، کمک به اشتغال مددجویان، کمک به امر کاشت حلزون شنوایی (که برای گروهی از کودکان کم‌شنوا بسیار حیاتی و فوری است)، کمک به تهیه و تأمین تجهیزات توان‌بخشی و همچنین سبد غذایی می‌باشد. می‌توانید برای پرداخت کمک از بین سه درگاه پرداخت امن مجاز انتخاب کنید. راه‌های کمک و پرداخت الکترونیکی و غیرالکترونیکی دیگر هم در این صفحه فهرست شده‌ بودند که دیگر نیستند.


یک صفحه با عنوان «مشارکت از طریق حساب» هم اینجا در سایت رسمی سازمان بهزیستی در دسترس است. اگر شعبۀ بانک ملت در مسیر معمول حرکت شماست یا نزدیک به شعبۀ بانک ملت هستید؛ راه خوبی است.


- ستاد دیه و کمک به زندانیان نیازمند (جرائم بدنی غیرعمد)

محکومان به پرداخت دیه که ناتوان از پرداخت دیه هستند، همانند دیگر افراد بدهکار مجبور به تحمل حبس می‌باشند. خانواده‌های این افراد در این نوع شرایط در وضعیت بسیار بدی خواهند بود و آسیب‌های اجتماعی مرتبط با وابستگان و افراد خانوادۀ این گروه از زندانیان، بعدها برای کل اجتماع مشکلاتی به بار خواهد آورد. شاد کردن یک خانواده و به ویژه همسر و فرزندان این افراد که در اثر یک اتفاق، گرفتار مشکل بزرگی شده‌اند، قطعاً امر بسیار انسانی، پسندیده و خداپسندانه‌است. درگاه پرداخت بانک ملت و صفحۀ ویژۀ پرداخت الکترونیکی به خیریۀ بانک تجارت که هر دو امن هستند، قابل انتخاب می‌باشند.


لینک دیگر مربوط به درگاهی است که در سامانه پرداخت الکترونیک سازمانی بانک کشاورزی ایجاد شده. این لینک در اینجا در دسترس است. (در حال حاضر)


- مؤسسۀ خیریۀ حمایت از کودکان مبتلا به سرطان (محک)

سرطان کودکان اغلب قابل درمان کامل است، اما بار مالی و هزینه های بسیار آن برای خانواده های کودکان و همچنین برای فرایند درمان مشکل زاست. محک مؤسسۀ شناخته شده، خوش سابقه و تخخصی ای است که کاملاً تحت نظارت داخلی و خارجی (دولتی) است و امکانات درمانی، پزشکی، رفاهی، آسایش روانی و... برای کودکان مبتلا به سرطان و خانواده های آنان فرهم کرده است. سه نوع درگاه پرداخت امن از سه بانک معتبر و مجاز قابل انتخاب است.


- خانۀ معلولان و سالمندان کهریزک

سالمندی دورۀ نیاز به خدمات ویژه است، ضمن آن که روح سالمندان به سرگرمی، برنامه‌های فرهنگی، هم‌صحبت و همچنین خدمات روان‌شناسی نیازمند است. این حقّ هر انسان است که دورۀ سالمندی خوبی را طی کند. بهترین گذران دورۀ سالمندی در خانه و خانواده است، به سالمندانی که از این مزیت بی‌بهره‌اند، کمک کنیم.


معلولان جسمی-حرکتی و ذهنی، مانند تمامی انسان‌های دیگر حقوق و نیازهایی دارند که اغلب به دلایل مختلف، از جمله فقط خانواده، برآورده ساختن این نیازها ممکن نیست. در وب‌سایت رسمی مؤسسۀ کهریزک، می‌توانید اطلاعات بیشتر کسب کنید....



- جمعیت امداد دانشجویی-مردمی امام علی (ع)

جمعیت امداد دانشجویی-مردمی امام علی (ع) فعالیت هایی ارزشمند در زمینۀ فقرزدایی انجام داده و از مؤسسات خیریۀ قدیمی، شناخته شده و معتمد است. پس از ده سال فعالیت مستمر اجتماعی، در سال 2010 میلادی، این جمعیت موفق به کسب مقام مشورتی در شورای امور اقتصادی اجتماعی سازمان ملل متحد ECOSOC گردید. (وبسایت رسمی) (وبسایت پرداخت کمک مالی)


- بنیاد امور بیماری های خاص

مؤسسه ای مستقل و غیردولتی با هدف کمک به درمان مبتلایان به بیماری های خاص و صعب العلاج. (وب سایت رسمی) (وب سایت پرداخت اینترنتی)

- انجمن حمایت از بیماران کلیوی
ابتلا به بیماری کلیوی بسیار پررنج و مشقت و تحمیل کنندۀ هزینه به خانوادۀ بیماران است. کمک به بیماران کلیوی بسیار انسانی است. (وبسایت رسمی) (وب سایت پرداخت کمک مالی اینترنتی در وب سایت مؤسسات خیریۀ بانک ملت) (وب سایت پرداخت الکترونیک برای من کار نکرد. اگر اطلاعی دارید، لطفاً در بخش نظرات اعلام بفرمایید. با تشکر)



- کمیتۀ امداد امام خمینی (ره) (صفحۀ پرداخت آنلاین)

کمیتۀ امداد در اینجا سامانه‌ای با قابلیت تعیین مورد مصرف (مذهبی و همچنین حوزۀ کاری مصرف کمک) و حتی استان و شهری که کمک باید در آنحا صرف شود، طراحی کرده که زکات، فطریه و کفاره و... هم می‌پذیرد.


- برنامۀ جهانی غذا (وابسته به سازمان ملل متحد) (وبسایت فارسی) (صفحۀ پرداخت آنلاین در بانک تجارت)

برنامه‌ای از طرف سازمان ملل متحد که به تعــــداد بسیار زیادی از گرسنگان (که از یکی از اولین نیازهای زندگی سالم - غذا - محرومند) کمک غذایی می رساند. این نهاد بین‌المللی با همکاری بانک تجارت، صفحۀ ویژه‌ای برای کمک مالی آنلاین اینترنتی ایجاد کرده است که اطلاعات جالبی هم به بازدیدکننده ارائه می‌کند.


مجمع خیرین سلامت

احداث مراکز خدمات درمان و سلامت و ارائه خدمات بهداشت و درمان به محرومان؛ کمک به بیماران نیازمند و بیماران صعب العلاج

(وب سایت رسمی) (پرداخت آنلاین اینترنتی کمک مالی) (شماره حساب‌های بانکی)

این مطلب از وبلاگ «یک پزشک» رو که خوندم واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم. انسانی که تصمیم می‌گیره زندگی خودش رو برای کمک به حیواناتی که تو یک منطقۀ ممنوعه و خالی از سکنه رها شدن به خطر بندازه....  اون هم خطر پیش‌روندۀ ابتلا به سرطان در درازمدت. گاهی بعضی‌ها با نمایش اعمال انسانی درس‌های بزرگی رو به ما یاد می‌دن/یادآوری می‌کنن.

به حز مضمون و محتوای پست، جمله‌بندی، إنشا و نگارش پست هم واقعاً جالب و تحسین‌برانگیزه. تفکرات انسانی و انسان‌دوستان‌ای هم که در پست ارائه می‌شن واقعاً تأثیرگذارن.

پی‌نوشت (بعدالتّحریر): حیواناتی که ما به خدمت خودمون می‌گیریم و به زندگی در جایی غیر از محیط طبیعیشون تو محل زندگی خودمون وادارشون می‌کنیم، از لحاظ اسلامی و انسانی حق و حقوقی دارن که باید ادا بشه.... گرسنه نموندن یکی از این حقوقه که این آقا داره اداش می‌کنه به جای تمامی انسان‌هایی که مسئولتی در این رابطه داشتن و کاری نکردن. دیگه این که چون این حیوانات در معرض تشعشعات بودن، احتمالاً در زمانی نه چندان دیر، ناتوان می‌شن و از طرف دیگه ممکنه زندگی‌شون تو محیط طبیعی (رهاسازی) با این شرایط به صلاح نباشه.