نوشته‌های محمدمهدی معادی‌خواه

روزنوشت‌ها، خاطرات، دیدگاه‌ها، تحلیل‌ها،‌ توصیه‌ها، تجربیات و...

روزنوشت‌ها، خاطرات، دیدگاه‌ها، تحلیل‌ها،‌ توصیه‌ها، تجربیات و...

وبلاگ شخصی و رسمی من، محمدمهدی معادی‌خواه (-۱۳۷۴)؛ دانشجوی کارشناسی ارشد رشتهٔ «آموزش زبان انگلیسی» در دانشگاه اراک. (البته، این، وضعیت فعالی و حال حاضر من است)

خیلی خوش آمدید. اینجا یادداشت‌های شخصی و عمومی من را می‌خوانید.

اینجا قرار است دربارهٔ موضوعات مختلفی که به آن‌ها می‌اندیشم و دیدگاه‌های شخصی‌ام بنویسم.

نوشتن از خود کار خیلی راحتی نیست.

ابعاد وجودی آدمی فراتر از آن است که به راحتی در چند خط روی کاغذ یا ویرایشگر (editor) بیاید؛ اما همان‌طور که در معرفی زبانی خود به دیگران، به چند جمله بسنده می‌کنیم، من در معرفی وبلاگی خودم، فعلاً، این‌ها را می‌نویسم.

من محمدمهدی معادی‌خواه هستم. متولد دوشنبه ۱۳۷۴/۱۲/۷؛ کرمانشاه، حافظیه. سال اول دبستان را در دبستان بدر در حافظیهٔ کرمانشاه گذراندم و سپس به همراه خانواده به شهر زیبای کاشان مهاجرت کردیم. سال دوم دبستان را در دبستان [شهید] آیت‌الله سعیدی گذراندم و سوم ابتدایی را در راوندِ کاشان، در مدرسهٔ ابتدایی شهید مهدی عراقی بودم. باقی دورۀ ابتدایی در شهر کرمانشاه در دبستان خیام سپری شد و دوران راهنمایی را نیز تماماً در مدرسۀ راهنمایی شاهد شهید مصطفی خمینی به پایان رساندم. تحصیلات دبیرستانی را در رشتهٔ علوم تجربی در سال ۹۳ به اتمام رساندم. محل تحصیل من در این دوره دبیرستان‌های شاهد امام باقر (ع) (اول، دوم و نیـمی از سوم)، دبیـرستان امـام رضا (ع) (جـهاد) (نیـمـهٔ دوم سال سوم) و پیش‌دانشگاهـــــــی  [امـام] عـلی بـن ابی طالب (ع) بود.

علوم زیستی، به ویژه زیست‌شناسی جانوری، پزشکی، آناتومی و فیزیولوژی بسیار مورد علاقهٔ من بودند و هستند. تقریباً تا دوم دبیرستان فکر می‌کردم پزشکی یا داروسازی خواهم خواند، اما بعد نظرم دربارهٔ این دو رشته تغییر کرد و تصمیم گرفتم زبان و ادبیات انگلیسی بخوانم. از اوایل دورهٔ راهنمایی علاقهٔ بسیاری به زبان انگلیسی، در تمامی ابعاد آن، داشتم. سال ۹۳ برای اولین و آخرین بار (دیگر حوصلهٔ هیچ کنکور کارشناسی دیگری را ندارم) در کنکور گروه آزمایشی زبان شرکت کردم و رتبهٔ کشوری ۲۰۳۰ و ۷۴۶ منطقهٔ ۲ را به دست آوردم. درصدهای دروس عمومی من قدری پایین بودند و خیلی ارزش گفتن ندارند؛ اما درصد زبان عمومی من  ۹۰/۷ و درصد زبان تخصصی من  ۷۱ بود. در نهایت تصمیم گرفتم به جای زبان و ادبیات انگلیسی، آموزش زبان انگلیسی (دبیری یا تربیت دبیر زبان انگلیسی) بخوانم.

ادبیات به ویژه رمان و نمایشنامه، علوم کامپیوتر، فناوری اطلاعات، طراحی وب و مفاهیم شبکه از دیگر علایق من هستند که دوست دارم هر چه بیشتر دربارهٔ آن‌ها یاد بگیرم. از دیگر علایق من، سرمایه‌گذاری، اقتصاد، مدیریت بازرگانی، بیمه، بانک‌داری و روان‌شناسی است. زبان‌شناسی و حقوق را هم دوست دارم؛ به آن معنا که دوستدار آموختن و مطالعهٔ بیشتر در این زمینه‌ها هستم.

بسیار علاقه‌مندم برنامه‌نویسی به زبان‌های پایتون، پی‌اچ‌پی و جاوا را بیاموزم؛ اما هنوز فرصت مناسب دست نداده است. کمی کدنویسی مقدماتی اچ‌تی‌ام‌ال می‌دانم و همین دانش سطحی مقدماتی، لذت کد نوشتن را بر من آشکار و مرا به کدنویسی علاقه‌مند ساخته است.

جهاد دانشگاهی کرمانشاه جایی بود که بیشترین دوره‌های آموزشی زبانم را گذراندم. (حدود  ۱۰ ترم سه ماهه) و در نهایت، زمستان ۹۲، با کسب نمرهٔ ۹۶ در آزمون جامع، گواهینامهٔ Advanced زبان انگلیسی جهاد دانشگاهی را به دست آوردم. در اوایل نوجوانی، دو ترم آموزشی در کانون زبان ایران گذراندم که در علاقه‌مندی من به زبان انگلیسی بسیار مؤثر بودند.

غرض از این‌ها افتخار یا به رخ کشیدن چیزی نبود؛ چه اینکه می‌دانم هیچ هم نیستند :) ؛ بلکه هدف صرفاً نوشتن دربارهٔ خودم بود و این نوشتن دربارهٔ خود هم تنها بهانه‌ای برای آغاز نوشتن و زیستن در این خانهٔ مجازی بود.

هویت یک انسان بسی گسترده‌تر و پیچیده‌تر از آن است که در چند پاراگراف و حتی چندین جلد کتاب خلاصه شود؛ این مطلب قرار نیست من را بشناساند. کنکور چیز مهمی نیست؛ یک مرحلهٔ گذرا و محدود در زندگی. و اصلاً دستاوردهای آن واقعی و ماندگار نیستند، غرض از نوشتن جزییات کنکوری، کمک به دوستانی است که به کنکور زبان علاقه دارند؛ و لاغیر.

من به دین اسلام و مذهب تشیع اثنی عشری معتقدم، و دوست دارم فردی مذهبی و مقید باشم. بر این باورم که برخی اعمال شخصی بعضی از افراد که ارتباطی با دین و مذهب ندارند و بعضاً مخالف دستورات دین و مذهب هم هستند، باعث شده‌است که دیدگاهی منفی در ذهن گروهی از افراد نسبت به اشخاص مذهبی وجود داشته باشد. دین کامل اسلام و مذهب جامع تشیع، آن‌چنان جذاب و دوست‌داشتنی‌اند که هر انسان سالمی را جذب خود می‌کنند (البته اگر آن چنان که هستند، نمایانده شوند). به اجازه دادن به مخالفان (و لو کفار) برای بیان عقیده و اعتراض و صد البته پاسخ منطقی، عقلی، دقیق و علمی دادن با سعۀ صدر و اخلاق به آنان باور دارم. آزادی کامل انتقاد و بیان عقیده به شکل آزاد و البته بدون توهین و تخریب از عقاید من است. بسیاری از گرایش های ضددینی به دلیل برخورد نامناسب با شبهات است. انسان آزاد و ارزشمند آفریده شده و خود، پاسخگوی سرنوشت خویش است.


به هیچ جناح، حزب، طیف، گروه و یا دسته‌بندی سیاسی علاقه، تعلق خاطر و وابستگی ندارم و از همۀ آن‌ها هم گلایه‌مند هستم. به همۀ جناح‌ها و احزاب کشور، نقد دارم و همگی آنان را مرتکبان اشتباهات راهبردی نابخشودنی و فاجعه‌بار می‌دانم.


ادبیات و هنر را بسیار دوست دارم. رمان‌های بزرگ ادبیات جهان را ارج می‌نهم. ادبیات روسیه، انگلستان و آمریکای شمالی را به طور ویژه می‌پسندم.



تماس با من:

maadikhah [at] live . com


و آخر دعوانا أن الحمد لله ربّ العالمین‏ و الصلاة و السلام علی محمدٍ و آله الطیبین الطاهرین المعصومین المنتجبین الصدّیقین


این هم قبلاً در یکی از پُست های وبلاگ بود که آن پست حذف شد.

من محمدمهدی معادی‌خواه هستم. متولد ۱۳۷۴/۱۲/۷؛ کرمانشاه، حافظیه. تحصیلات دبیرستانی را در رشتهٔ علوم تجربی در سال ۹۳ به پایان رساندم. محل تحصیل من در این دوره دبیرستان‌های شاهد امام باقر (ع) (اول، دوم و نیـمی از سوم)، دبیـرستان امـام رضا (ع) (جـهاد) (نیـمـهٔ دوم سال سوم) و پیش‌دانشگاهـــــــی  [امـام] عـلی بـن ابی طالب (ع) بود.

علوم زیستی، به ویژه زیست‌شناسی جانوری، پزشکی، آناتومی و فیزیولوژی بسیار مورد علاقهٔ من بودند و هستند. تقریباً تا دوم دبیرستان فکر می‌کردم پزشکی یا داروسازی خواهم خواند، اما بعد نظرم دربارهٔ این دو رشته تغییر کرد و تصمیم گرفتم زبان و ادبیات انگلیسی بخوانم. از اوایل دورهٔ راهنمایی علاقهٔ بسیاری به زبان انگلیسی، در تمامی ابعاد آن، داشتم. سال ۹۳ برای اولین و آخرین بار (دیگر حوصلهٔ هیچ کنکور کارشناسی دیگری را ندارم) در کنکور گروه آزمایشی زبان شرکت کردم و رتبهٔ کشوری ۲۰۳۰ و ۷۴۶ منطقهٔ ۲ را به دست آوردم. درصدهای دروس عمومی من قدری پایین بودند و ارزش گفتن ندارند؛ اما درصد زبان عمومی من  ۹۰/۷ و درصد زبان تخصصی من  ۷۱ بود. در نهایت تصمیم گرفتم به جای زبان و ادبیات انگلیسی، آموزش زبان انگلیسی (دبیری یا تربیت دبیر زبان انگلیسی) بخوانم.

ادبیات به ویژه رمان و نمایشنامه، علوم کامپیوتر، فناوری اطلاعات، طراحی وب و مفاهیم شبکه از دیگر علایق من هستند که دوست دارم هر چه بیشتر دربارهٔ آن‌ها یاد بگیرم. از دیگر علایق من، سرمایه‌گذاری، اقتصاد، مدیریت بازرگانی، بیمه، بانک‌داری و روان‌شناسی است. زبان‌شناسی و حقوق را هم دوست دارم؛ به آن معنا که دوستدار آموختن و مطالعهٔ بیشتر در این زمینه‌ها هستم.

جهاد دانشگاهی کرمانشاه جایی بود که بیشترین دوره‌های آموزشی زبانم را گذراندم. (حدود  ۱۰ ترم سه ماهه) و در نهایت، زمستان ۹۲، با کسب نمرهٔ ۹۶ در آزمون جامع، گواهینامهٔ Advanced زبان انگلیسی جهاد دانشگاهی را به دست آوردم. در اوایل نوجوانی، دو ترم آموزشی در کانون زبان ایران گذراندم.

غرض از این‌ها افتخار یا به زخ کشیدن چیزی نبود؛ چه اینکه می‌دانم هیچ هم نیستند :) ؛ بلکه هدف صرفاً نوشتن دربارهٔ خودم بود و این نوشتن دربارهٔ خود هم تنها بهانه‌ای برای آغاز نوشتن و زیستن در این خانهٔ مجازی بود.

هویت یک انسان بسی گسترده‌تر و پیچیده‌تر از آن است که در چند پاراگراف و حتی چندین جلد کتاب خلاصه شود؛ این مطلب قرار نیست من را بشناساند. کنکور چیز مهمی نیست؛ یک مرحلهٔ گذرا و محدود در زندگی. و اصلاً دستاوردهای آن واقعی و ماندگار نیستند، غرض از نوشتن جزییات کنکوری، کمک به دوستانی است که به کنکور زبان علاقه دارند؛ و لاغیر. فایل pdf کارنامه‌های اولیه و نهایی کنکور من: اولیه | نهایی (بیانگر دانشگاه‌های دیگری که قبول می‌شدم. برای فهمیدن کدرشته‌ها به دفترچهٔ انتخاب رشتهٔ آن سال هم نیاز دارید). باشد که راهگشای دوستان باشد. :)










من در چهار سالگی







حمایت می‌کنم: